KLASYFIKACJA DYSLEKSJI
Tłumaczenie: mgr Andrzej Zaleski
Zebranie UNFD (Francuskie Towarzystwo Dysleksji) z 27 marca 1992 r. w Paryżu zaproponowało wprowadzenie poprawek do tekstu Europejskiego Towarzystwa Dysleksji dotyczącego kampanii wczesnego wykrywania dysleksji w Europie w 1993 roku. Nasza główna propozycja dotyczy sformułowania oficjalnej klasyfikacji dysleksji oraz trudności w nauce szkolnej. Myślimy, że jednym z celów kampanii powinno być odwołanie się do jednej wspólnej klasyfikacji we wszystkich krajach. Proponujemy, żeby EDA używało Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD 10 opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Zdrowia WHO w 10 edycji. Klasyfikacja ta ma wartość międzynarodowego dokumentu w dziedzinie zdrowia (medycyna, pomoc społeczna, zapobieganie, edukacja). Jej zastosowanie pozwoliłoby na zgodność koncepcji i sformułowań na wszystkich poziomach, co może tylko zwiększyć skuteczność naszych działań.
W klasyfikacji WHO dysleksja stanowi część "specyficznych rozwojowych zaburzeń uczenia się"
Znajdujemy tam:
F 81 - Specyficzne rozwojowe zaburzenia uczenia się
F 81.0 - Specyficzne zaburzenia uczenia się czytania
F 81.1 - Specyficzne zaburzenia uczenia się pisania
F 81.2 - Specyficzne zaburzenia uczenia się matematyki
F 81.3 - Mieszane zaburzenia uczenia się.
Zaburzenia te są kontynuacją "specyficznych rozwojowych zaburzeń mowy i języka" punkt F 80. Wskazane byłoby dołączenie całości tekstu opisującego specyficzne zaburzenia czytania, ponieważ jest on bardzo precyzyjny. Znajdujemy tam opis i najważniejsze charakterystyki oraz wskaĽnik poprawności i/lub zrozumienia czytania - przynajmniej o 2 odchylenia standardowe poniżej poziomu-oczekiwanego na podstawie wieku chronologicznego i inteligencji ogólnej.
Europejskie i narodowe ustawodawstwo powinno ujmować rozpoznawanie "dysleksji" jako specyficznych zaburzeń uczenia się, aby wszystkie dzieci w krajach Europy miały równe szansę w zdobywaniu wykształcenia.
EURO NEWS DYSLEXIA, NR 5/1993
Copyright © 2003-2010 | Wszelkie Prawa Zastrzeżone