HISTORIA POLSKIEGO TOWARZYSTWA DYSLEKSJI
POLSKIE TOWARZYSTWO DYSLEKSJI
Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Dysleksji,
80-343 Gdańsk,
ul. Pomorska 68, tel. (0-58) 557-05-31
Adres internetowy http://dysleksja.univ.gda.pl
Przewodnicząca - mgr Renata Czabaj
Wiceprzewodnicząca - prof. dr hab. Marta Bogdanowicz
Polskie Towarzystwo Dysleksji powstało w wyniku inspiracji Europejskiego Towarzystwa Dysleksji (EDA) oraz dzięki osobistej inicjatywie dr hab. Marty Bogdanowicz - profesor Uniwersytetu Gdańskiego, która od wielu lat zajmuje się (w teorii i w praktyce) problematyką dysleksji. Wielkie osiągnięcia naukowe i zasługi w zakresie społecznej działalności popularyzującej problematykę dysleksji w społeczeństwie polskim prof. dr hab. Marty Bogdanowicz zostały również docenione na arenie międzynarodowej - od 10.04.1999 r. pełni funkcję wiceprzewodniczącej Europejskiego Towarzystwa Dysleksji (EDA).
Towarzystwo w maju 1991 r. zostało zarejestrowane jako organizacja o zasięgu ogólno-polskim. Pierwszy terenowy oddział PTD powstał w styczniu 1992 r. w Warszawie i aktualnie jest to najliczniej reprezentowany oddział w kraju. Według stanu na 23.05.2003 r. terenowych oddziałów Polskiego Towarzystwa Dysleksji jest 56.
Celem Towarzystwa jest wspieranie inicjatyw rodziców, nauczycieli, pedagogów i psychologów, zmierzających do pomocy diagnostyczno-terapeutycznej w przypadkach specyficznych trudności w uczeniu się (szczególnie czytania i pisania, tzw. dysleksji, dysortografii i dysgrafii) i tworzenia warunków do ich pełnego rozwoju intelektualnego i emocjonalno-społecznego (szczególnie na terenie przedszkoli i szkół). Dla realizacji tego celu Towarzystwo m.in.: (1) upowszechnia - za pośrednictwem prasy, czasopism, radia, telewizji - wiedzę na temat specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu oraz sposobów ich przezwyciężania; (2) prowadzi szkolenia, a także organizuje kursy i warsztaty dla psychologów, pedagogów i nauczycieli; (3) udziela pomocy diagnostyczno-terapeutycznej dzieciom i młodzieży ze specyficznymi trudnościami w nauce - w czasie dyżurów konsultacyjnych lub w prowadzonych (afiliowanych) poradniach (gabinetach) diagnostyczno-terapeutycznych; (4) udziela pomocy merytorycznej i prawno-organizacyjnej rodzicom i nauczycielom tych dzieci; (5) inspiruje i wspiera działalność przedszkoli, szkół i innych placówek oświatowo-wychowawczych i opiekuńczych w zakresie pomocy dzieciom ze specyficznymi trudnościami w nauce; (6) prowadzi działalność wydawniczą, publikując biuletyny informacyjne oraz przeróżne materiały informacyjne dla rodziców, poradniki i pomoce dla nauczycieli i profesjonalistów, a także inspiruje działalność z tego zakresu wielu wydawnictw i redakcji; (7) zajmuje stanowisko i wyraża opinię w sprawach dotyczących nauczania i pomocy diagnostyczno-terapeutycznej dzieciom ze specyficznymi trudnościami w nauce dla administracji oświatowej wszystkich szczebli.
Za sprawą Towarzystwa udało się wprowadzić do świadomości społecznej, że problem dysleksji, czyli specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu nie dotyczy tylko małych dzieci i ich trudności z nauką wyłącznie języka polskiego, ale że dotyczy również młodzieży i ich trudności niekiedy z nauką w ogóle, a nawet dorosłych. A także, że terapia pedagogiczna, to nie jest douczanie z języka polskiego.
