LENIWY CZY DYSLEKTYK (3)
Katarzyna Stencel
Przedruk: Nowa Gazeta Praska. Nr 13 z dn. 26.05.1999 r.
Na dysleksję nie ma lekarstwa, ponieważ nie jest chorobą. W żadnym jednak przypadku nie jest to coś czego należy się wstydzić. Jest ona skutkiem działania niekorzystnych czynników na centralny układ nerwowy, co powoduje gorsze jego funkcjonowanie w niektórych aspektach. Nie znaczy to, że dysleksja odbiera możliwości osiągnięcia sukcesu. Jest wielu sławnych ludzi, którzy mimo iż byli dyslektykami "weszli do historii". Szanowny dyslektyku! - jesteś w dobrym towarzystwie - bajkopisarz H. Ch. Andersen, wynalazca mikrofonu i telefonu T. Edison, twórca teorii względności A. Einstein, brytyjski mąż stanu W. Churchil i inni.
Jak często zdarzają się przypadki dysleksji?
Psycholog Marta Bogdanowicz opisując wyniki badań nad częstością występowania specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu podaje następujące wartości. Dzieci z dysleksją 9-10 procent, dysortografia występowała częściej 13-16 procent, dysgrafia 4 procent. Jednoczesne występowanie dysleksji, dysortografii i dysgrafii stwierdzono u 23 procent grupy dzieci ze specjalnymi trudnościami w czytaniu i pisaniu. W starszych klasach zaczynają dominować trudności w poprawnym pisaniu. Ze statystyk wynika, że w każdej 30-osobowej klasie z reguły jest jedno dziecko (4%) a może być troje dzieci (10%) ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu o różnym stopniu nasilenia. (M. Bogdanowicz: O dysleksji)
Czy dziecko z dysgrafią można oceniać za dyktanda?
Nauczyciel może dziecku z dysgrafią ocenić dyktando, będzie to jednak trudne dla ucznia i dla nauczyciela . Opierając się na zacytowanym w poprzednim numerze zarządzeniu (Dz U MEN nr 10 z 2.12.93) nauczyciel może proponować sprawdzanie wiedzy i umiejętności w formie, która nie wymaga długiego pisania, np.: odpowiedzi ustne, testy zamknięte i otwarte, graficzne i czynnościowe. Ostateczna decyzja należy jednak do nauczyciela, który zna uczniów i dobiera odpowiednie metody i formy pracy.
Po czym poznać, że dziecko może mieć dysleksję?
O dysleksji, dysortografii i dysgrafii można mówić dopiero po rozpoczęciu nauki w szkole, gdy trudności stają się uporczywe i nie ustępują pod wpływem dodatkowej pomocy w nauce. Można jednak wcześniej dostrzec pewne oznaki świadczące o "ryzyku dysleksji":
(M. Bogdanowicz: O dysleksji)
- słaba sprawność ruchowa, trudności z utrzymaniem równowagi, słaba koordynacja ruchów, którą łatwo zaobserwować podczas zabaw ruchowych;
- niechęć i wyraĽna trudność przy zapinaniu guzików, rysowaniu, cięciu nożyczkami, łączeniu klocków i innych czynnościach wymagających koordynacji ruchów rąk często pod kontrolą wzroku;
- nie ustalona dominująca ręka;
- mylenie kierunków;
- przekręcanie słów, wada wymowy, trudności w budowaniu zdań, opóĽniony rozwój mowy;
Copyright © 2003-2010 | Wszelkie Prawa Zastrzeżone