Polskie Towarzystwo Dysleksji

Warszawski Oddział Terenowy Nr 1

02-625 Warszawa, ul. Woronicza 15 lok. 100,

tel. (22) 847-95-42, tel./fax (22) 847-95-41

  • STRONA GŁÓWNA
  • AKTUALNOŚCI
  • O NAS
  • DYSLEKSJA
  • NASZA PRACA
  • PUBLIKACJE
  • LINKI
  • KONTAKT
    • Historia PTD
    • Nasze cele
    • Władze
    • Deklaracja członkowska
    • Ogłoszenia

    DO ŚCIĄGNIĘCIA



    Statut PTD
    Deklaracja członkowska

    IRENA CZAJKOWSKA - CZŁONEK HONOROWY PTD

    W roku 1961 rozpoczęła studia na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego, ze specjalizacją przedmiotową - język polski oraz specjalizacją kierunkową - pedagogika społeczna. Po obronie pracy magisterskiej rozpoczęła pracę w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym TPD "Helenów" w Międzylesiu jako asystent społeczny, pierwszy w historii Helenowa.

    Z powodu uciążliwych dojazdów, około 50 km pociągiem, zrezygnowała z pracy w "Helenowie" (mieszkała wówczas w Piastowie). W tym czasie wyszła za mąż i zamieszkałam w Warszawie na Żoliborzu. Zgodnie z wyuczoną specjalizacją zatrudniła się w Domu Dziecka im. Maryny Falskiej z oddelegowaniem do Inspktoratu Oświaty na Żoliborzu, w dziale opieki nad dzieckiem.

    Pracowała na zmianę w Domu Dziecka jako wychowawca i w Inspektoracie Oświaty, według aktualnych potrzeb. Dużo nauczyła się w Inspektoracie w zakresie opieki nad dzieckiem od strony formalno-prawnej. Równocześnie bardzo była zaangażowana w pracy z dziećmi; grupa Pani Czajkowskiej uzyskiwała coraz lepsze wyniki w nauce, a od strony emocjonalnej Czajkowska czuła się bardzo potrzebna tym dzieciom. Podczas wizytacji otrzymała wysoką ocenę i propozycję objęcia kierownictwa internatu w Zakładzie Wychowawczym Nr 9 dla dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim. W tym czasie urodziła syna i nie mogła pogodzić pracy na kierowniczym stanowisku z opieką nad dzieckiem. Objęła wychowawstwo klasy w Szkole Podstawowej Nr 155 przy Zakładzie Nr 9, a w czerwcu 1973 r. otrzymała propozycję pracy w Instytucie Kształcenia Nauczycieli, w Zakładzie Pedagogiki Specjalnej i Opiekuńczej, kierowanym przez dr Kazimierę Tyborowską. Zakres obowiązków dotyczył dysleksji i dysgrafii.

    I tak zaczęła się wielka, zawodowa przygoda. Została rzucona na głęboką wodę w sytuacji, kiedy mało kto wiedział co to jest dysleksja. Pani prof. H. Spionek właśnie zakończyła swoje badania, które zaowocowały książką pt. "Psychologiczna analiza trudności i niepowodzeń szkolnych"; w PAN pracowała nad tym problemem dr Anna Drath z zespołem, a w Wojewódzkiej Poradni Zdrowia Psychicznego przy okazji terapii nerwic - Panie: T. Danielewicz, A. KoĄmińska i J. Magnuska odkryły problem specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci z normą intelektualną. Prof. Spionek organizowała szkolenia dla pracowników poradni wychowawczo-zawodowych z całego kraju, a przeszkolone osoby przekazywały innym swoją wiedzę i doświadczenia oraz szukały sposobów przezwyciężania trudności uczniów w czytaniu i pisaniu, określonych terminami "dysleksja" i "dysgrafia". Rzuciła się w wir zdobywania materiałów, przeczytała wszystko, co wiązało się z tą problematyką, podpatrywała pracę psychologów i pedagogów mających już jakieś doświadczenia praktyczne, wypytywała, a nawet przepisała notatki z wykładów Pani dr H. Nartowskiej, gdyż zafascynowało Czajkowską ten problem.

    W okresie pracy w Instytucie Kształcenia Nauczycieli (póĄniejszym Centrum Doskonalenia Nauczycieli), doskonaliła swoją wiedzę i umiejętności zawodowe. W 1974 r. ukończyła kurs dla nauczycieli reedukatorów w zakresie dysleksji i dysgrafii. Wiążąc teorię z praktyką pracowała dodatkowo z dziećmi, m.in. jako reedukator na koloniach zdrowotno-specjalistycznych (1978 r. i 1979 r.) oraz w Poradni Wychowawczo-Zawodowej Nr 11 (1984-1987), a latach 1988-1991 w Szkole Podstawowej Nr 40. W latach 1974-1990 jako nauczyciel akademicki IKN/CDN programowała, organizowała i koordynowała dokształcanie i doskonalenie zawodowe nauczycieli w zakresie terapii pedagogicznej i logopedii. Opracowała m.in. programy kursów terapii pedagogicznej dla nauczycieli klas I-HI szkół podstawowych i nauczycieli przedszkoli. Współpracowała w opracowaniu programów studiów przedmiotowo-metodycznych, studium rewalidacji indywidualnej i innych. Brała udział w pracach związanych z wdrażaniem i realizacją stopni specjalizacji zawodowej w zakresie terapii pedagogicznej, logopedii i poradnictwa wychowawczo-zawodowego. Inspirowała, koordynowała i opiniowała działalność wydawniczą oddziałów IKN/CDN dotyczącą problematyki terapii pedagogicznej. Uczestniczyła w opracowywaniu materiałów metodycznych dla nauczycieli i pomocy dydaktycznych do zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. Od 1975 r. zajmowała się także doskonaleniem zawodowym nauczycieli - metodyków terapii pedagogicznej z całego kraju, organizując kursokonferencje, konwersatoria i kursy dotyczące najnowszych osiągnięć nauki i praktyki pedagogicznej. Zabiegała podczas wyjazdów służbowych o powołanie nauczycieli - metodyków terapii pedagogicznej w miastach, gdzie dotychczas ich nie było. Dzięki tym staraniom do 1990 r. w każdym województwie był conajmniej jeden, a w niektórych nawet dwóch lub trzech metodyków. Prowadziła zajęcia dydaktyczne z pedagogiki specjalnej i metodyki zajęć korekcyjno-kompensacyjnych na kursach i studiach terapii pedagogicznej, logopedii i innych w 11 oddziałach IKN/CDN. Uczestniczyła w wielu konferencjach i sympozjach naukowych krajowych i międzynarodowych, wygłaszając referaty nt. organizacji opieki i pomocy dzieciom z trudnościami w uczeniu się oraz przygotowania zawodowego nauczycieli do pracy terapeutycznej.

    W ramach własnego dokształcania i doskonalenia zawodowego ukończyła Studium Terapii Pedagogicznej (1984 r.) oraz Pomagisterskie Studium Logopedyczne przy Wydziale Polonistyki UW (1989 r.). W grudniu 1990 r. zdała egzamin na IH stopień specjalizacji zawodowej w zakresie terapii pedagogicznej.

    W ciągu 17 lat pracy w IKN/CDN otrzymała 4 nagrody Dyrektora, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej.

    Po rozwiązaniu CDN w 1990 r. podjęła pracę w Poradni Wychowawczo-Zawodowej Nr 11 przy ul. Polnej 40 jako nauczyciel-reedukator i natychmiast rozpoczęła starania o powołanie w Warszawie oddziału Polskiego Towarzystwa Dysleksji, jako pierwszego w kraju. Warszawski Oddział Polskiego Towarzystwa Dysleksji - Oddział Terenowy Nr l powstał w styczniu 1992 r. Na zebraniu były dumy ludzi z całej Polski, którym zależało na tym, aby nie zaprzepaścić 15-letniego dorobku w zakresie opieki i pomocy dzieciom ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, przede wszystkim czytania i pisania. Uroczystość uświetniła Pani Prof. Marta Bogdanowicz, inicjatorka założenia PTD oraz pierwsza Przewodnicząca. Podczas zebrania odbyły się pierwsze wybory PTD i Czajkowska została wybrana Przewodniczącą Zarządu Warszawskiego Oddziału PTD.

    Publikacje:

    Poradnik terapeutyczny dla nauczycieli prowadzących zajęcia korekcyjno-wyrównawcze w szkole. Współautor: Kazimierz Herda. Koszalin: ODN IKN 1985.
    Podstawowe założenia organizacyjne terapii pedagogicznej. W: Terapia dziecka specjalnej troski. Praca zbiorowa pod redakcją E. Czyżowskiej. Rzeszów: ODN IKN 1987.
    Diagnoza jako podstawa terapii pedagogicznej. W: Zaburzenia emocjonalne u dzieci. Diagnoza i terapia. Praca zbiorowa pod red. W. Turewicz. Zielona Góra: ODN CDN 1988.
    Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne w szkole. Poradnik dla nauczycieli. Współautor: K. Herda. Warszawa WSiP 1989, 1996 i 1998.
    Organizacja opieki i pomocy dzieciom z trudnościami w uczeniu się w Polsce. W: Terapia pedagogiczna praca zbiorowa pod red. J. Włodek-Chronowskiej. Kraków: Wydawnictwo UJ 1993, wydanie drugie.

    Copyright © 2003-2010 | Wszelkie Prawa Zastrzeżone

    Do góry